Współczesna wiedza o polimerach (tom I i II)

Okładka I tomu cyklu

Współczesna wiedza o polimerach autorstwa Jana Rabka to jedna z najnowszych pozycji wydawniczych wydawnictwa naukowego PWN. Jest to jednocześnie jedna z nielicznych pozycji, która w sposób szeroki i kompleksowy omawia problematykę polimerów.

Zasadniczo Współczesna wiedza o polimerach składa się z dwóch tomów, w których autor Jan F. Rabek omawia całe spektrum zagadnień związanych z tą dziedziną, która mimo wszystko nie jest rozpowszechniona na wyższych uczelniach (najczęściej problematykę polimerów wykłada się w ramach kursu chemii makromolekuł, lub podstaw technologii chemicznej). Tom pierwszy to zarówno wprowadzenie do polimerów, jak i omówienie własności fizykochemicznych tych substancji. W pierwszym tomie autor omawia również szeroko metody analityczne mające na celu identyfikację poszczególnych polimerów. Warto zaznaczyć, że tok prowadzenia wykładu przez autora jest tak dobry, że nawet osoby niezainteresowane polimerami znajdą tutaj dość ciekawe informacje. Odnośnie do tomu pierwszego książki Współczesna wiedza o polimerach muszę wspomnieć jeszcze o tym, że autor omawia takie techniki jak chromatografia, spektroskopia i ebuliometria, czyli cały szereg metod służących dokładnej analizie badanych związków.

Autor książki: Jan Rabek

Tom pierwszy cyklu Współczesna wiedza o polimerach może być wykorzystany nawet przez osoby, które nie będą miały z polimerami wiele wspólnego. Dodam, że opis metod analitycznych i fizykochemicznych w moim odczuciu jest tak dobry, że nawet studenci, osoby zainteresowane mogą posłużyć się tym podręcznikiem w ramach kursu chemii analitycznej, chemii fizycznej, analizy instrumentalnej, a nawet Współczesna wiedza o polimerach będzie doskonałym wprowadzeniem do metod fizyki chemicznej. Ogólnie w tomie pierwszym dominuje fizyka oraz chemia analityczna i fizyczna.

Drugi tom cyklu Współczesna wiedza o polimerach to omówienie rodzajów polimerów: od naturalnych (DNA, białka) po polimery syntetyczne (w tym nowoczesne takie jak polimery przewodzące, czy fotoprzewodzące). W tomie drugim oprócz omówienia rodzajów polimerów autor wprowadza czytelnika w przebogaty świat szeroko pojętej syntezy polimerów, rodzajów polimeryzacji, oraz metod technologicznych, oraz przeszkód, które stoją na drodze do uzyskania końcowego produktu.  Omówienie w drugim tomie DNA, biopolimerów, polisacharydów, sprawia, że jest to książka, z której skorzystają również biolodzy, farmaceuci, a nawet chemicy kliniczni.

Polimery zdominowały współczesną technikę. Współczesna wiedza o polimerach szczegółowo omawia te fascynujące „owoce” chemii współczesnej

Jeżeli tom II cyklu Współczesna wiedza o polimerach miałbym przyrównać do „standardowej” dziedziny chemii, to na pewno jest to synteza organiczna, chemia organiczna, biochemia, oraz chemia makromolekuł. Uważam, że studenci tych specjalizacji połkną tom II w całości.

Ogromną zaletą całej serii Współczesna wiedza o polimerach jest sposób prezentacji wiedzy przez autora. W szczególności odniosę swoje spostrzeżenia do tomu drugiego: jako chemik teoretyk, który dużo lepiej się czuje w środowisku chemii fizycznej i spektroskopii stwierdzam, że książka naprawdę do mnie trafiła! A chcę zaznaczyć, że często unikam problemów chemii organicznej i makromolekuł jak ognia, w przypadku Współczesnej wiedzy o polimerach było zupełnie inaczej. Zarówno tom I i II są napisane takim językiem, że nawet osoba nie studiująca chemii, lub nie zajmująca się tą nauką wciągnie się bez reszty w lekturę! Ogólnie rzadko się zdarza, że podręcznik, publikację akademicką, skrypt czytam „do poduszki”, tak jak to miało miejsce w przypadku Współczesnej wiedzy o polimerach.

Widmo GC-MS dla przykładowego polimeru, jakim jest PCV

No dobrze. Do kogo cykl Współczesna wiedza o polimerach jest adresowany? W pierwszej kolejności na pewno skorzystają na nim przyszli technolodzy i inżynierowie chemiczni (studenci politechnik), w drugiej kolejności studenci i pracownicy naukowi na kierunkach chemicznych (choćby po to, aby dowiedzieć się, jak za pomocą spektroskopii NMR badać polimery). Niektóre z fragmentów cyklu z powodzeniem mogą być wykorzystane przez farmaceutów, studentów medycyny i jak wspomniałem chemików klinicznych, a nawet analityków medycznych. Z książek pożytek wyniosą również osoby zainteresowane i pasjonaci, bo jak zaznaczyłem wyżej: książki napisane są bardzo dobrze, aparat matematyczny w stosunku do osób, które równań unikają jak ognia, ograniczono do minimum. Mogę pokusić się wręcz o stwierdzenie, że Współczesna wiedza o polimerach wciąga  czytelnika w świat polimerów i chemii.

Z czystym sumieniem polecam cykl Współczesna wiedza o polimerach. Książki są napisane z pasją, są przyjemne w odbiorze, a przy tym rzetelnie przekazują wiedzę. Polecam wszystkim pasjonatom chemii oraz nauki. Podręcznik, z którego skorzystają specjaliści różnych dziedzin (nie tylko polimerów) to naprawdę prawdziwa rzadkość!